فیوز یک قطعه الکتریکی است که در مدار نصب می شود تا از عملکرد ایمن مدار اطمینان حاصل کند. هنگامی که مدار معیوب یا غیرعادی باشد، جریان به افزایش ادامه خواهد داد. و افزایش جریان ممکن است به برخی از وسایل مهم یا ارزشمند در مدار آسیب برساند، اما ممکن است مدار را بسوزاند یا حتی باعث آتش سوزی شود. اگر فیوز به درستی در مدار قرار داده شود، آنگاه فیوز خود را فیوز می کند تا جریان به طور غیرعادی به ارتفاع معین و زمان مشخصی افزایش یابد و در نتیجه در حفاظت از عملکرد ایمن مدار نقش داشته باشد.
نقش فیوز
1. در شرایط عادی، فیوز برای اتصال مدار است.
2. در صورت غیرعادی (اضافه بار)، به عنوان یک عنصر حفاظتی ایمنی در مدار، فیوز از طریق فیوزینگ خود مدار را قطع کرده و از آن محافظت می کند.
فیوزها چگونه کار می کنند
هنگامی که فیوز انرژی می گیرد، گرمای تبدیل شده توسط انرژی الکتریکی باعث افزایش دمای ذوب می شود. هنگامی که جریان عادی کاری یا جریان اضافه بار مجاز عبور می کند، گرمای تولید شده از طریق ذوب و پوسته بیرونی به محیط اطراف تابش می کند و گرمای ساطع شده از همرفت و رسانش به تدریج با گرمای تولید شده به تعادل می رسد. اگر گرمای تولید شده بیشتر از گرمای ساطع شده باشد، گرمای اضافی به تدریج روی ذوب انباشته می شود و باعث افزایش دمای ذوب می شود. هنگامی که دما به نقطه ذوب ذوب می رسد و از آن فراتر می رود، ذوب ذوب می شود، ذوب می شود و جریان را قطع می کند که نقش مدار حفاظت ایمنی را بازی می کند.
عوامل موثر بر عمر فیوز
1. دمای محیط کار: دمای بالای محیط به عمر فیوز آسیب می رساند.
2. جریان پالس: فیوز به تدریج با افزایش انرژی و فرکانس پالس کهنه می شود.
3. موارد دیگر: به عنوان مثال، گیره لوله در تماس با فیوز، طول سیم اتصال و سطح مقطع.
اثرات پیری فیوزها در استفاده
حتی اگر فیوز کهنه شده باشد، هیچ خطری وجود ندارد که جریانی که باید قطع شود، منفجر نشود. پس از پیری فیوز، به جای افزایش، معادل کاهش درجه بندی (جریان) است. بنابراین هیچ مشکل ایمنی در مدار وجود ندارد، اما تحت یک جریان اضافه بار کوچک یا پالس مدار را قطع می کند.
